Ma olen jälg

MA OLEN JÄLG

Tänaval mattun ma tolmu
                 ja mürasse
         jälgi on seal palju
                   kõik kattuvad
                         kaotades ajapikku
                                 omaenese kuju

Kaldal
     vajun ma liivasse
           jäädes ootama
                  tuulte ja lainete
                      pehmeid puudutusi
            mis tasandaksid
                       mu konarused
   vesi lööb
           mu pea kohal kokku
             vaikse rahuloluga
                   libisen ma
                        tundmatusse

Niidul
   kaon ma kõrgesse rohelusse
             ja tõusen
                 vihmaga kadunuks

Metsa hämarus
           muudab mind
                 sügavateks varjudeks
                       vargsi hiilivad nad sisemusse

Lagendikul
        ma helendan
             valgus põimib
                    minu lohkudesse
                                 sooja sära

Soos
    mind hoitakse
           õdusalt õõtsun ma
                  vettinud samblases pinnases
                                      kuulates
                                muretuse mahedat sosinat

Kui ma ripun õhus
                  libiseb tuul
                       üle mu silmade
                                  vihm
                               sajab minust läbi

Kaljud
 ei märkagi minu olemasolu
            nähtamatu kõrval
                       vaikin ma
                haihtununa

OLEN JÄLG

17/18 aug 1995